Sekcja karty charakterystyki
Sekcja 2 karty charakterystyki: Identyfikacja zagrożeń
Sekcja 2 porządkuje klasyfikacja CLP, elementy oznakowania i inne zagrożenia. Jej treść musi wynikać z danych konkretnego produktu i pozostawać spójna z pozostałymi częściami SDS.
Ten poradnik pokazuje funkcję sekcji 2, dane wejściowe potrzebne do jej przygotowania oraz sposób kontroli jakości przed zatwierdzeniem dokumentu.
Zakres i cel sekcji 2
Ta część dokumentu obejmuje klasyfikacja CLP, elementy oznakowania i inne zagrożenia. Informacje powinny być dobrane do konkretnego produktu, jego postaci, zastosowania i odbiorcy, a nie przepisane z uniwersalnego wzoru.
Dane wejściowe potrzebne do sekcji 2
Zbierz dokumentację produktu, źródła składników, wyniki oceny oraz informacje z sekcji powiązanych. Każda wartość powinna mieć właściciela, datę i status weryfikacji, aby można było odtworzyć podstawę zapisu.
Kontrola spójności sekcji 2
Najważniejszy punkt kontroli to spójność klas, kategorii, zwrotów H, piktogramów, hasła ostrzegawczego i PBT/vPvB. Porównaj także etykietę, recepturę i instrukcje operacyjne, ponieważ lokalnie poprawne zdanie może pozostawać sprzeczne z resztą SDS.
Praktyczny przykład: Ocena danych w sekcji 2
Mieszanina drażniąca dla oczu otrzymuje opis klasyfikacji zgodny z elementami etykiety; sam składnik nie przesądza automatycznie o wyniku mieszaniny.
Checklista dla tematu „Sekcja 2 karty charakterystyki: Identyfikacja zagrożeń”
- Potwierdź, że zebrano komplet danych obejmujących klasyfikacja CLP, elementy oznakowania i inne zagrożenia.
- Oznacz źródło, datę i status weryfikacji każdej wartości użytej w sekcji 2.
- Porównaj treść z sekcjami powiązanymi i etykietą produktu.
- Nie zamieniaj braku danych na nieuzasadnione stwierdzenie, że zagrożenie nie występuje.
- Zapisz zmianę w historii wersji i skieruj dokument do kontroli merytorycznej.
Najczęstsze błędy
- Kopiowanie treści z karty podobnego produktu bez potwierdzenia receptury i zastosowania.
- Brak kontroli: spójność klas, kategorii, zwrotów H, piktogramów, hasła ostrzegawczego i PBT/vPvB.
- Mieszanie danych składnika z wnioskami dotyczącymi gotowej mieszaniny.
Najczęstsze pytania
Czy sekcja 2 może pozostać pusta?
Nie. Jeżeli określona informacja nie ma zastosowania albo nie jest dostępna, sposób zapisu powinien być zgodny z wymaganiami załącznika II i oparty na udokumentowanej ocenie.
Kto powinien sprawdzić sekcję 2?
Osoba kompetentna przygotowująca SDS powinna skontrolować dane źródłowe, spójność między sekcjami i zgodność informacji z konkretnym produktem.
Czy dane dostawcy można przepisać bez zmian do sekcji 2?
Nie automatycznie. Najpierw trzeba potwierdzić tożsamość surowca, zakres stężenia, aktualność źródła i zastosowanie danych w gotowym produkcie.
Kiedy aktualizować sekcję 2?
Gdy zmieniają się dane wpływające na jej treść lub gdy przegląd dokumentu ujawnia niespójność. Znaczenie zmiany dla całego SDS trzeba ocenić indywidualnie.
Źródła pierwotne
- Rozporządzenie REACH (WE) nr 1907/2006, tekst skonsolidowany
- Rozporządzenie Komisji (UE) 2020/878 zmieniające załącznik II REACH
- ECHA: Guidance on the compilation of safety data sheets
Stan źródeł i treści sprawdzono: 12.07.2026. Przed publikacją informacji odnoszących się do konkretnego produktu należy potwierdzić aktualny tekst źródłowy.
Następny krok
Sprawdź sekcję 2 w projekcie SDS
Uzupełnij dane produktu w uporządkowanym kreatorze i skieruj wynik do weryfikacji eksperckiej.